| Vertrouwenspersoon |
 |
 |
|
Om problemen te kunnen signaleren of je bezorgdheid te kunnen uiten is een vertrouwensrelatie enorm belangrijk. Vooraleer mensen hun problemen bespreken moeten zij een gevoel van veiligheid hebben. Het kan heel veel tijd en moeite kosten om deze band op te bouwen. Maar wanneer een kind, jongere of jongvolwassene zich voldoende veilig zal voelen bij jou als hulpverlener kan je voor hem of haar heel wat betekenen. Grijp af en toe de gelegenheid aan om met de betrokkene over zijn situatie thuis te praten maar hou hierbij ook rekening met het tempo van het kind. Niet alle kinderen van ouders met psychische problemen zijn geneigd om hier zelf over te beginnen praten. Wat jij dan voor het ‘kind van’ kan betekenen is afhankelijk van je band met de persoon zelf en van je relatie met het gezin. Het zal voor het kind, jongere of jongvolwassene iets anders betekenen of je leerkracht, familielid, hulpverlener, buurman, … bent. Maak je positie ook duidelijk en maak geen beloftes die je nadien niet kunt waarmaken. Deze rol van vertrouwenspersoon kan je aannemen ten opzichte van het kind, maar ook ten opzichte van de ouders. Natuurlijk moet dit bekeken worden in overleg. Niet alle kinderen willen dat de ouders hierover worden gecontacteerd. Ook de ouder zelf moet bereid zijn om zijn verhaal te vertellen. Als je de ouders betrekt in een gesprek is het aangewezen om hen niet te beschuldigen over bijvoorbeeld de opvoeding, de band met het kind, … . Ouders gaan zich meer begrepen voelen wanneer je hen de signalen geeft dat zij hun best doen om hun kind goed op te voeden. Dit is niet altijd even makkelijk, daarom hebben we bij het onderdeel gesprekstips voor kinderen een aantal tips op een rij gezet. Ook kan je tips terugvinden bij het onderdeel gesprekstips voor ouders.
|
