|
Tips voor een gesprek met een ouder |
 |
 |
|
- Geef voldoende erkenning voor de pijn en het lijden van de ouder. Dit vergroot de kans dat de ouder zich in de positie/beleving van het kind kan verplaatsen.
- Probeer indien mogelijk beide ouders te betrekken bij het gesprek (steeds situatie per situatie afwegen welke setting het meest aangewezen is).
- Motiveer de ouders om zelf hun kind informatie te geven over de ziekte van de ouder. Doe dit eventueel samen in een gesprek met ouder en kind.
- Leg ouders uit dat het een meerwaarde kan zijn wanneer hun kind iemand anders in vertrouwen neemt. Kinderen hebben hier behoefte aan. Het kind hiervoor "toelating en ruimte" geven is ook een vorm van goed zorg dragen voor het kind.
- Stimuleer de ouder om zoveel mogelijk de ouderrol te blijven opnemen; focus op wat de ouder nog wel kan doen t.a.v. het kind (interesse tonen, compliment geven, opvolgen van de school, samen een spel spelen, …) in plaats van steeds gericht te zijn op wat niet meer mogelijk is.
- Stimuleer de ouders om beroep te doen op andere mensen/diensten die het gezin mee kunnen ondersteunen (huishoudelijke hulp, opvang van de kinderen, kinderen helpen met huiswerk, …).
- Heb aandacht voor schuldgevoelens en machteloosheid bij de ouder; geef hiervoor erkenning en tracht dit om te buigen naar “actief” ouderschap.
- Maak de ouders attent op de inzet van het kind en de zorg voor de ouder en motiveer hen om het kind hiervoor regelmatig erkenning te geven.
- Betrek in het praten met ouders over opvoeding verhalen van andere (“gezonde”) ouders; benadruk dat ook deze ouders soms tekortschieten in hun ouderrol.
- Stimuleer de ouders om voldoende ontspanning te nemen, zowel individueel voor de ouder en het kind als samen in gezinsverband.
- Bied de ouders de veiligheid om te melden wanneer ze hun zelfbeheersing naar de kinderen dreigen te verliezen. Als ze zich hierin kwetsbaar durven opstellen, benoem dit dan als een kans om samen een oplossing te vinden.
|
