|
Tips voor een gesprek met een kind |
 |
 |
|
- Elk kind is verschillend: pas je aanpak en manier van praten aan in functie van de leeftijd en het niveau van het kind. Door vragen te stellen die nauw aansluiten bij de leefwereld van het kind kan je zicht krijgt op de mentale mogelijkheden van het kind.
- Vermeld dat er meer ouders zijn met deze problemen/ziekte en dat er dus nog meer kinderen zijn die in een vergelijkbare situatie opgroeien. Breng dit als erkenning naar het kind, niet om het verhaal van het kind te minimaliseren.
- Probeer duidelijkheid te krijgen over het ziektebeeld van de ouder en tracht hierover een zo eenvoudige mogelijke uitleg te geven. Help het kind de symptomen die bij de ziekte van de ouder horen, te herkennen en te benoemen.
- Geef aandacht aan de vragen en zorgen van het kind en tracht hierop antwoorden te geven.
- Maak duidelijk dat je niet altijd een antwoord weet; kinderen appreciëren je eerlijkheid op dit vlak.
- Luister tussen de regels en probeer zicht te krijgen op de achterliggende werkelijke zorg van het kind.
- Heb oog voor het tempo van het kind en respecteer dit; forceren heeft meestal het tegenovergestelde effect en kan het kind doen “dichtklappen”.
- Geef het kind erkenning voor de zorg voor de ouder èn wijs het kind op de eigen beperkingen (het kind kan de ouder niet genezen, hoe graag ze dit ook zou willen).
- Kader de ziekte van de ouder zoveel als mogelijk in het teken van onmacht dan wel van onwil van de ouder. Dit veronderstelt echter dat je als hulpverlener een zekere mildheid naar de zieke ouder kunt opbrengen.
- Stimuleer het kind/de jongere in het maken van eigen keuzes (niet enkel keuzes gericht op de ouder maar ook op de buitenwereld).
- Biedt hulp en steun aan want het kind is het niet gewoon om steun te krijgen of te vragen.
- Geef ruimte voor teleurstelling of eventuele kwaadheid bij het kind en ga er ook niet te éénzijdig in mee.
- Hou de verwachtingen van het kind zo realistisch mogelijk; doe geen onhaalbare beloftes naar het kind.
- Wees er op bedacht dat deze kinderen vaak veel wijzer zijn dan je aanvankelijk verwacht.
- Stimuleer het kind om kindgerichte activiteiten te blijven doen (spelen, sporten, jeugdbeweging, muziek, ….).
- Onderschat het kind niet in zijn draagkracht èn behoedt het kind voor een té hoge draaglast.
- Neem contact met de hulpverleners die met de ouders werken; wees hierin zo transparant mogelijk naar het kind.
|
