|
- Denk niet, ik ben raar of niet gewoon omdat ik al die gevoelens heb. Blijf niet met die gevoelens zitten maar praat erover met iemand die je vertrouwt. Je zal merken: het lucht echt op!
- Sommige kinderen die niet direct iemand in de buurt hebben om te vertellen over hun gevoelens, vertellen wat ze voelen aan hun knuffel of aan hun hond of poes! Ook dit kan helpen en is helemaal niet raar.
- Vertel aan die vrienden die je vertrouwt wat er thuis aan de hand is. Zo zullen ze beter het gedrag van je mama of papa begrijpen en hoef je je niet meer te schamen voor dat gedrag. Kan je het zelf niet vertellen, vraag dan aan iemand die je vertrouwt dat zij aan je vrienden wat uitleg geven.
- Wees niet bang om, aan die mensen die je vertrouwt, te tonen hoe je je voelt.
- Probeer je boosheid, je schaamte en je verdriet niet op te kroppen. Zoek jouw manier om die nare gevoelens kwijt te raken.
- Bij sommige kinderen helpt iets doen: voetballen, wandelen, een douche nemen, pudding maken, hard fietsen, in een dagboek schrijven, huilen, op een plaats waar niemand je kan horen een keer hard schreeuwen, …
- Bij andere kinderen helpt praten met andere kinderen: een berichtje sturen naar een vriend of vriendin, praten op msn, praten op netlog, ...
|
