Wanneer één van je ouders psychische problemen heeft, zul je misschien je uiterste best doen om alles in het gezin zo normaal mogelijk te laten verlopen. Je probeert, om op jouw manier, zo goed mogelijk voor je zieke ouder te zorgen. Soms komt de zorg voor jongere broertjes of zusjes ook voor een deel op jouw schouders terecht. Je neemt een heel deel van de huishoudelijke taken over en doet alsof er bij jou thuis niets aan de hand is.

Andere kinderen hebben het gevoel dat zij mama of papa over hun ouder moeten spelen om ervoor te zorgen dat hun mama of papa geen domme dingen doet. Bijvoorbeeld zorgen dat ze niet te veel geld uitgeven, of zeggen dat ze zich moeten wassen, of zorgen dat ze eten, of waarschuwen voor een “slechte” vriend of vriendin, of pillen verstoppen zodat mama of papa er niet té veel ineens neemt. Dit zijn maar een paar voorbeelden. Heel dikwijls lijkt het wel de omgekeerde wereld.

Het is heel goed van je dat je je papa of mama op deze manier wil helpen, maar je moet er wel voor zorgen dat je jezelf niet wegcijfert door teveel taken op je te nemen. Daarom is het ook goed dat je andere volwassenen, zoals een tante of oom, een buur, een leerkracht, … vertelt over wat je thuis allemaal doet. Als zij dit weten kunnen ze voor veel taken, in overleg met je mama of papa, een oplossing vinden. Dan kan jij een beetje geruster zijn, goed voor jezelf zorgen en dus niet alleen voor anderen. Je kan tijd nemen voor jezelf, door bijvoorbeeld af te spreken met vrienden of vriendinnen, kortom om leuke dingen te gaan doen. Je weet dan dat er nog mensen zijn die voor je mama of papa helpen zorgen.