Ook al ben je meerderjarig of woon je samen met je partner en heb je reeds je eigen gezin, toch ligt het niet voor de hand om los te komen van je thuissituatie. Misschien maak je je nog evenveel zorgen en voel je je machteloos omdat je er niets aan kan veranderen.

Of misschien doet je ouder nog steeds (elke dag) beroep op jou en verwacht hij/zij dat je, net zoals vroeger, voortdurend beschikbaar bent. Het is dan niet eenvoudig om je grens te stellen: enerzijds wil je je ouder niet in de steek laten maar anderzijds wil je ook je eigen leven uitbouwen en niet telkens geconfronteerd worden met de gevolgen van de ziekte van je ouder. Het kan best zijn dat je er soms echt genoeg van hebt.

Het is daarom belangrijk dat je een goede balans vindt tussen je eigen noden en de noden van je ouder. Dat is je goed recht ook al betekent dit dat je soms keuzes moet maken die je ouder niet goedkeurt of begrijpt. Verwacht dus ook niet teveel begrip of erkenning. Probeer je ouder te zien in zijn/haar onvermogen om je dit te geven. Dit maakt het misschien voor jou meer hanteerbaar dan steeds te verlangen naar erkenning.