|
- Is het nodig om te weten welke ziekte mijn ouder heeft en wat deze ziekte betekent?
Het helpt als je weet wat de ziekte inhoudt. Als je weet wat je ervan kan verwachten, herken je de lastige situaties sneller. Je begrijpt dan ook dat het niet jouw schuld is. Jij kunt er immers niets aan doen dat je mama, papa, broer of zus psychische of verslavingsproblemen heeft.
- Kan ik er met mijn zieke ouder over praten?
Niet altijd, maar het loont de moeite om het te proberen. Praten kan opluchten. Soms blijken zaken minder erg of anders dan je had gedacht. Soms merkt je papa of mama in een gesprek pas dat jij je zorgen maakt. Levert zo'n gesprek niets op of lukt het praten niet, praat dan met iemand anders die je vertrouwt.
- Mag ik nu wel met vrienden en vriendinnen optrekken?
Ja, natuurlijk. Juist nu is het goed samen met anderen leuke dingen te beleven. Dat geeft je veerkracht en energie. Ga dus sporten, naar verjaardags- of andere feestjes en geniet ervan.
Ook voor je ouders is het belangrijk dat zij zien dat jij “gewone” dingen doet.
- Hebben mijn slechte cijfers op school te maken met de problemen thuis?
Het kan best zijn dat je je niet zo goed kunt concentreren als er thuis van alles aan de hand is. Dit mag echter niet te lang duren. Praat erover met je leerkracht en probeer samen oplossingen te bedenken. Misschien kun je bijvoorbeeld tijdelijk een aangepast programma volgen of afspreken dat je bepaalde opdrachten later mag doen.
- Ik voel me machteloos, boos en verdrietig. Is dat raar?
Het is heel logisch dat je je zo voelt. Machteloos omdat je niets aan de situatie thuis kunt doen. Boos omdat het bij jou thuis anders is dan bij anderen. Verdrietig omdat het pijn doet dat je mama, papa, broer of zus ziek is. Dat zijn normale gevoelens in zulke situaties. Praten kan opluchten. Het opschrijven helpt ook, of tekenen, zingen of rappen. Bedenk eens wat voor jou een goede uitlaatklep zou kunnen zijn.
- Kan ik dezelfde ziekte krijgen als mijn mama of papa?
Wanneer je geconfronteerd met een ouder met een psychisch probleem dan stel je je uiteraard meteen de vraag of je zelf ook deze problemen zal krijgen. Iedereen kan psychische problemen krijgen. Het kan dus ook dat jij zelf met psychische problemen zal geconfronteerd worden.
Van bij de geboorte kan je als kind ‘dingen’ overerven van je ouders. Deze erfelijke zaken kunnen bijvoorbeeld een talent zijn om muziek te spelen. Natuurlijk kan het ook zijn dat je de kwetsbaarheid, zoals het ontwikkelen van een ziekte, van je ouder zal overerven. Het is echter niet noodzakelijk zo dat je deze ziekte dan ook werkelijk krijgt.
Er speelt veel meer mee dan erfelijkheid! Als je jou daarover zorgen maakt, dan praat je daar best over met iemand die je vertrouwt.
Waarschijnlijk gaat er heel wat van je aandacht naar jouw zieke ouder. Toch willen we je nog de tip meegeven om er zeker voor te zorgen dat je voldoende aandacht schenkt en tijd neemt voor je eigen behoeften.
- Hoe krijg je zo’n ziekte?
Het is heel moeilijk om een antwoord te geven op de vraag hoe het komt dat iemand psychische problemen krijgt. Zelfs dokters kunnen hier niet altijd een antwoord op geven. De oorzaken van deze problemen kunnen bij iedereen anders zijn. Soms is er een erfelijke aanleg voor het probleem. Het kan ook dat er iets ergs gebeurd is in het leven van je mama of papa en dat dit nog niet verwerkt is.
Afhankelijk van hun draagkracht reageren mensen verschillend op wat ze meegemaakt hebben. Voor sommigen kan dit zware gevolgen hebben en komen er psychische problemen van.
Als je jou daarover zorgen maakt, dan praat je daar best over met iemand die je vertrouwt. Het zou ook kunnen dat je mama of papa helemaal geen psychische problemen heeft, maar een verslaving of allebei. Een verslaving kan ook ontstaan door erfelijke aanleg of door het meemaken van een aantal negatieve gebeurtenissen. Dit zijn natuurlijk niet de enige oorzaken. Een verslaving ontstaat geleidelijk en sommige mensen lukken er niet in om tijdig te stoppen of te verminderen. Voor meer informatie hierover kan je kijken op www.bekijkheteensnuchter.be
- Is het nodig dat mijn papa of mama medicatie neemt?
Als een psychiater of dokter, bij wie je ouder in behandeling is, medicatie voorgeschreven heeft is het belangrijk dat je ouder deze medicatie stipt neemt. Bij sommige ziektes is het echt noodzakelijk. Als je ouder de medicatie wilt stopzetten doet hij/zij dit ook best in overleg met de psychiater.
- Hoe komt het dat sommige kinderen met mijn mama/papa lachen?
Vele mensen, kinderen en volwassenen, weten weinig over psychische of psychiatrische problemen. In onze samenleving wordt er ook weinig openlijk over gesproken. Als een ouder met een psychiatrische problematiek zich raar of vreemd gedraagt wordt er al makkelijk mee gelachen, net omdat men vanuit onwetendheid dit gedrag niet gewoon is. Dit is natuurlijk niet leuk voor jou. Misschien kan je uitleggen wat er aan de hand is, tenminste als je deze persoon vertrouwt.
- Kan ik ervoor zorgen dat mijn papa of mama terug beter wordt?
Het is normaal dat je hoopt dat je papa/mama weer beter wordt. En misschien wil je hiervoor ook wel al het mogelijke doen. Je moet echter beseffen dat je hierin beperkt bent: jij kan er niet voor zorgen dat je mama/papa beter wordt, hoe graag je dit ook zult wilt willen. Daarom is het nodig dat je ouder behandeld wordt door een dokter of psychiater, in combinatie met de steun van de omgeving (familie, vrienden, buren,…).
|
